Cycling

Hoe zagen racefietsen eruit, ontworpen aan het eind van de 19de eeuw?

Hoe zagen racefietsen eruit, ontworpen aan het eind van de 19de eeuw?

5. 8. 2019

L’Ètape du Tour is een amateurkoers die fietsers van over de hele wereld sinds 1993 de kans biedt om de echte sfeer van Le Tour op te snuiven, met inbegrip van afgesloten wegen, medische bijstand, ondersteuningswagens en nog veel meer.

De overgrote meerderheid van de deelnemers vergroot zijn kansen door aan de meet te verschijnen met de best mogelijke uitrusting en de modernste fietsen. Maar er zijn er ook buitenbeentjes zoals Vladimír Vidim, die zich om andere redenen inschrijven. Hij haalt puur plezier uit het doen herleven en het berijden van een stukje stevig en authentiek ambachtswerk in de vorm van een legendarische fiets die 120 jaar geleden voor het eerst op de markt kwam.

Vladimír Vidim (54), een levenslange fietsfanaat, constructieontwerper en geoefend slotenmaker, kan zich geen leven inbeelden zonder fietsen. De liefde zit zo diep dat hij heeft geleerd hoe hij tweewielers moet maken, van een schets tot een werkend eindproduct. Hij richt zich daarbij vooral op antieke fietsen en hun treffende replica’s zoals bijvoorbeeld ‘boneshaker’-tweewielers en de gekende en opvallende ‘hoge bi’s’. Vladimír wijdt zich aan zijn passie voor de fietsenmakerij in een klein atelier in Roztoky bij de Tsjechische hoofdstad Praag. Hij was ooit ook een actieve wielrenner in evenementen van de plaatselijke UAC (Federatie voor Amateurfietsers) en leert vandaag in de Praagse Dukla-club kinderen jonger dan 17 hoe ze moeten fietsen terwijl hij bovendien hun tweewielers herstelt. Last but not least heeft hij nog een paar opmerkelijke records op zijn palmares. Zo reed hij ooit 23 uur en 470 kilometer non-stop op een hoge bi zonder af te stappen – een prestatie waarbij hij de hulp kreeg van zijn vrienden die voorop reden om hem te waarschuwen voor afgesloten wegen, actieve spoorwegovergangen en andere vergelijkbare obstakels.

Zijn jongste krachttoer is een nagenoeg perfecte replica van de oorspronkelijke Laurin & Klement Slavia-fiets, die hij letterlijk van op een blanco blad creëerde. En dit unieke stuk is meer dan enkel dat, want het is niet gebouwd voor een museum of een privécollectie. Neen, deze Slavia is bedoeld om niets minder dan l’Ètape du Tour (uit) te rijden. De Laurin & Klement-fietsfabriek werd in 1895 opgericht door de twee gelijknamige zakenmannen Václav Laurin en Václav Klement in het toenmalige koninkrijk Bohemen. Hun allereerste fietsmodel was de eerder vermelde Slavia en door de jaren heen evolueerde het kleine atelier om uiteindelijk te transformeren tot de wereldberoemde autobouwer die we vandaag kennen: ŠKODA AUTO. Het bedrijf is echter tot op heden trouw gebleven aan zijn wortels in de fietswereld en sponsort talrijke wielerevenementen.

Maar waarom de Slavia en waarom l’Ètape? Wanneer Vladimír iets gaat drinken met zijn vrienden, gaan de gespreken vanzelf over fietsen en over de strafste koersen van het seizoen. De Tour de France is daarbij uiteraard het hoofdonderwerp. En zo zijn op een dag tijdens een babbeltje alle puzzelstukken in elkaar gevallen: “We dachten dat als ŠKODA de Tour de France sponsort, het een geweldig idee zou zijn om deze legende (de Slavia, nvdr) te doen herleven en te gebruiken om een rit van de Tour uit te rijden,” zo vertelt Vladimír over zijn dappere plannen voor de zomer.

Op papier klonk het allemaal geweldig, maar de weg naar de reanimatie van de beroemde Slavia bleek alles behalve eenvoudig. In tegenstelling tot wat Vladimírs vrienden en experts dachten, bleek het onmogelijk om ook maar één exemplaar te vinden van de oorspronkelijke fiets om als sjabloon te gebruiken, niet in musea noch bij privéverzamelaars. “Uiteindelijk werd het duidelijk dat niemand een overlevende Slavia kon te pakken krijgen en ons werk botste op een muur”.

Daarom besliste Vladimír om de afmetingen en de hoeken op te meten op basis van historische foto’s. Een uitdagend werkje want uiteraard zijn deze korrelige zwart-witprenten niet bepaald gedetailleerd. Met zijn eigen handen smeedde hij het frame en hij gebruikte een draaibank voor de houten handvaten en dergelijke meer. Hij deed er drie maanden over om de fiets bij elkaar te puzzelen en nog eens drie weken onderzoek naar de meest geschikte constructiemethode. Onderweg brak hij ook nog eens zijn pols en moest hij zes weken lang met één hand werken. “Gelukkig kan ik de draaibank en de frees met één hand bedienen,” lacht de van nature vrolijke Vladimír. Maar het was alle pijn waard: de fiets is nagenoeg af en werkt perfect. Hij beweert dat een exemplaar bedoeld voor een museum veel sneller klaar zou zijn geweest omdat het niet in wielerwedstrijden moet worden ingezet. Voor deze gelegenheid echter moest de herboren Slavia niet gewoon een mooi plaatje vormen, maar volledig functioneel zijn. De fiets moest de extreme belasting en zijn 90 kilo zware berijder kunnen torsen gedurende een ongeveer 135 kilometer lange bergrit van de Tour de France.

“We hebben overwogen om de Slavia om veiligheidsredenen uit te rusten met remmen, maar daarmee zouden we zijn afgeweken van het origineel en dat zou gewoon niet juist aanvoelen,” zo vertelt Vladimír, die een zwaar trainingsschema heeft gepland met de 18 kilo zware fiets ter voorbereiding van de l’Ètape-race.

Recentste nieuwsberichten

Alle nieuwsberichten