De wedstrijdregels

Tour de France – De wedstrijdregels

Sommige ploegen focussen op het Algemeen Klassement of de gele trui, terwijl andere resoluut strijden voor het Sprintklassement met de groene trui of het Bergklassement met de bolletjestrui. Er bestaan tal van geschreven en ongeschreven regels, maar bovenaan staan samenwerking en respect voor elkaar. Dit moet u weten om de Tour met plezier te kijken.

Bescherming van de leiders

De start van de Tour is altijd bijzonder omdat de teams meteen wedijveren om vooraan in het peloton te rijden. Valpartijen en verwondingen vormen een reëel risico en daarom moeten de ploegleiders door hun teamgenoten worden beschermd. Hun taak is om de anderen op een veilige afstand te houden.

Het ironische is dat hoe meer de ploegen elkaar proberen te verdrijven, hoe groter het risico op valpartijen in het peloton is. Daarom is de veiligste plek helemaal vooraan en iedereen zet zijn beste beentje voor om daar te geraken. In deze Catch 22-situatie is het door de officiële regels haast onmogelijk een gewenste uitkomst te bereiken, maar het is wel spannend om naar te kijken.

De gele trui

De leider van het Algemeen Klassement (AK) mag de "Maillot Jaune" of de gele trui dragen. Om dit klassement te winnen, moet de kopman in een ploeg alle etappes afleggen tegen de snelste algemene tijd.

Dit betekent dat je als renner van alle markten thuis moet zijn, zowel in de bergetappes als in tijdritten. Het is zelfs best mogelijk dat een wielrenner het AK kan winnen zonder de zege van een individuele etappe binnen te halen.

Bijvoorbeeld: Mark Cavendish kan elke vlakke sprintetappe winnen, maar zal waarschijnlijk minstens twintig minuten later dan Nairo Quintana de finish van een bergetappe bereiken, terwijl Quintana zo'n drie minuten later dan Cavendish over de eindmeet van een sprintetappe rijdt.

Ontsnappingen en ritzeges

De algemene gele trui is één ding, maar het is altijd heel bijzonder om een individuele etappe te mogen winnen. Kleinere teams zetten vaak hun zinnen op één of twee specifieke etappes in de Tour. Gewoon om een keer op dat geweldige podium te kunnen staan. De coolste – maar zeker niet de gemakkelijkste – manier om dat te doen, is door een ontsnapping.

Soms zie je al vroeg in een etappe een klein groepje wielrenners een poging doen om aan de rest te ontsnappen. Vaak zijn dit lager geplaatste renners die niets te verliezen hebben. Ze maken vooral hun sponsors blij met veel aandacht van de pers. Meestal worden ze met gemak weer ingehaald door het peloton dat efficiënter met zijn energie omgaat.

Indrukwekkende ontsnappingen

Uiteraard kunnen mededingers voor de gele en groene trui ook een poging ondernemen, maar ze zullen dit alleen doen wanneer de omstandigheden hiervoor perfect zijn. Zo grepen in 2016 Froome en Sagan hun kans op het juiste moment.

Uiteraard kunnen mededingers voor de gele en groene trui ook een poging ondernemen, maar ze zullen dit alleen doen wanneer de omstandigheden hiervoor perfect zijn. Zo grepen in 2016 Froome en Sagan hun kans op het juiste moment.

Froome hing in Sagans wiel en Bodnar en Thomas begrepen maar al te goed dat er een indrukwekkende ontsnapping op til was waarbij zowel de gele als de groene trui van Froome en Sagan alles op alles zetten om zich los te maken van het peloton. Sagan won de etappe en Froome, die op de tweede plaats eindigde, maakte een grote inhaalbeweging op zijn rivalen voor de gele trui.

Koning van de bergen

Aan de top van een col kunnen de wielrenners punten verdienen voor een indrukwekkende prestatie. Ervaren klimmers hebben hier dus een voordeel. De beklimmingen worden aangeduid met categorie 1 tot 4, waarbij 1 de steilste is. Deze getallen komen ongeveer overeen met de versnellingen van een auto: om een helling van categorie 1 te beklimmen, moet je dus je wagen in de eerste versnelling zetten.

Tourplanners kunnen veel punten geven voor het bereiken van de top van een beklimming van cat. 3 indien deze even uitdagend is als een kortere beklimming van cat. 1. Er is slechts één categorie die zwaarder is dan een beklimming van cat. 1: deze wordt Hors Catégorie (HC) genoemd. Een HC-beklimming valt buiten categorie en wordt omschreven als een helling die zo steil is dat dit voor een auto niet haalbaar is.

Punten voor de groene trui

Renners kunnen ook punten verdienen als ze een sprint winnen in verschillende etappedelen. Vaak is dat vrij vroeg in een etappe om de teams aan te moedigen om het tempo van het peloton op te drijven of om al vroeg te proberen te ontsnappen in de hoop dat deze poging slaagt.

Meer punten worden gegeven voor de sprint aan het einde van een etappe. Hierdoor worden ploegen met ervaren sprinters zoals Sagan, Greipel, Kittel of Cavendish aangespoord om samen te blijven. Zo ontstaat er in feite een paradoxale situatie waarbij bepaalde teams de kop van het peloton proberen te domineren om hun kopman vrijuit naar de finish te laten sprinten.

De klassieke wedstrijdregel is hier van toepassing: de wielrenner op de rijlijn volgt deze lijn in de wetenschap dat een concurrerende wielrenner zijn lijn zal opgeven wanneer hij beseft dat hij een nadelige positie heeft. Uiteraard werkt dit niet altijd in het heetst van de strijd. Spectaculaire valpartijen blijven dan ook een reëel risico bij elke massasprint.

Terug naar de hoofdpagina